सकाळचं मुंबईचं हवामान म्हणजे एकदम गोंधळलेलं – ना उन्हं, ना पाऊस, पण धूर आणि हॉर्नचा आवाज कायम!
चाळीच्या गल्लीमध्ये त्या दिवशी मात्र एक वेगळीच गर्दी होती.
लोकांच्या मोबाईलमध्ये एकच व्हिडिओ चालू – “साने आजोबा LIVE!”
“अहो, तुम्ही कालचा व्हिडिओ पाहिला का? आजोबांनी तर भन्नाट भाषण केलंय!”
“हो गं, मी तर तीनदा पाहिलं. माझ्या सासूबाईंनाही दाखवलं!”
आजोबा मात्र आपल्या नेहमीच्या दिनक्रमात व्यस्त होते.
पांढऱ्या गंजीत, डोक्यावर पांढरा टॉवेल, हातात चहा.
त्यांना अजून कल्पनाच नव्हती की ते सेलिब्रिटी झाले आहेत.
दरवाज्यावर ठोका.
“साने आजोबा, ऑटोग्राफ मिळेल का?”
“ऑटो काय? मला गाडी नाही चालवता येत!”
वेदांत पळत आला.
“आजोबा! तुम्ही व्हायरल झालात!”
“परवा पण सांगितलंस तू तेच. काही औषध आहे का याचं?”
“नाही आजोबा! लोकं तुम्हाला ओळखू लागलेत. कालच्या व्हिडिओवर दोन लाख views!”
“दोन लाख? म्हणजे माझं चुकूनच लग्न झालंय का पुन्हा?”
त्या क्षणी शेजारी स्मिता बाई हातात फुलांचा हार घेऊन आल्या.
“अहो आजोबा, मी तुमच्या फॅन क्लबची अध्यक्ष झालेय!”
“फॅन क्लब? म्हणजे पंख्यांचा गट का?”
“अहो नाही! चाहत्यांचा!”
“चाहते? म्हणजे लोक माझ्या घरात यायला लागतील का आता?”
गोकर्ण काका मध्येच ओरडले
“अहो, तुमचा फोटो तर आमच्या सोसायटी ग्रुपवरही फिरतोय!”
“माझा फोटो? कोणाची परवानगी घेतली? मी काही ‘नायक’ नाही, मी तर निवृत्त शिपाई आहे!”
साने आजोबा आता थोडे गोंधळले.
ते व्हिडिओमध्ये काय बोलले होते, त्यांनाच नीट आठवत नव्हतं.
त्यांनी विचारलं, “अरे वेदांत, काय एवढं भारी बोललो मी त्या व्हिडिओत?”
“तुम्ही म्हणालात – ‘भात शिजेपर्यंत माणसाने थांबायला शिका!’”
“अरे ते तर मी रोज म्हणतो! मग त्यावर लोक एवढं हसले कसं?”
“कारण तुम्ही म्हणताना चमचा कानात अडकवला होता!”
त्या दिवशी आजोबांना पहिल्यांदा बाहेर गेल्यावर ओळखलं गेलं.
एका चहाच्या टपरीवर एक मुलगा म्हणाला,
“अरे, हे तेच आहेत! व्हायरल आजोबा!”
“व्हायरल म्हणजे ताप नाही ना रे?” आजोबा पुन्हा गोंधळले.
“नाही, नाही आजोबा, तुम्ही सेलिब्रिटी आहात!”
आजोबा हसले.
“सेलिब्रिटी म्हणजे काय? माझ्या काळात ‘सेल’ म्हणजे साखर मिळायची, आणि ‘ब्रिटी’ म्हणजे इंग्रज!”
घरी परतल्यावर आजोबांना नवीन अनुभव मिळाला
त्यांचा मोबाईल सतत वाजत होता.
Notification after notification!
“अरे बापरे! हा फोन सतत पळतोय! पकडायला हवं का?”
वेदांत हसत म्हणाला, “आजोबा, लोक कमेंट करतायत!”
“कमेंट म्हणजे शिवीगाळ का?”
“नाही ओ, लोक कौतुक करतायत.”
आजोबा फोनकडे पाहत म्हणाले,
“अरे बघ, कुणीतरी लिहिलंय ‘लव्ह यू आजोबा’ – आता मी काय उत्तर द्यायचं रे?”
“‘थँक यू बेटा’ म्हणा.”
“अरे, पण हे ‘बेटा’ आहे का ‘बेटी’? फोटो नाही दिसत!”
त्या रात्री आजोबांना झोपच आली नाही.
संपूर्ण आयुष्यात इतक्या लोकांनी त्यांचं कौतुक केलं नव्हतं.
ते विचार करत होते
“पूर्वी मी रेल्वे स्टेशनवर लोकांना हसवायचो, आता मोबाईलवर हसवतोय.
पण कधी कुणी माझं नाव एवढ्या प्रेमाने घेतलं नव्हतं.”
सकाळी उठून त्यांनी पुन्हा मोबाईल उघडला.
“अरे बापरे! आणखी पाच हजार फॉलोअर्स!
वेदांत, हे फॉलोअर्स म्हणजे काय करतात?”
“ते तुम्हाला फॉलो करतात!”
“म्हणजे माझ्यामागे चालतात?”
“नाही आजोबा, ऑनलाईन!”
“म्हणजे भुतांसारखे दिसत नाहीत पण असतात?”
शेजाऱ्यांच्या दारावर आता साइनबोर्ड लागला
“या चाळीत राहतात – व्हायरल आजोबा साने!”
गोकर्ण काका म्हणाले, “आता तुम्ही प्रसिद्ध झालात. टीव्हीवर बोलवतील!”
“मी टीव्हीवर? पण माझ्याकडे तर योग्य कपडेही नाहीत!”
“अहो आजोबा, लोकांना तुमचं साधेपणच आवडतं!”
आणि मग सुरु झाला साने आजोबांच्या फेमचा पहिला आठवडा!
त्यांना दररोज कोणी ना कोणी भेटायला येत होतं
कुणी सेल्फी घेणारं, कुणी सल्ला विचारणारं,
आणि कुणी “आजोबा, माझ्या व्हिडिओला लाईक करा ना!” म्हणणारं.
आजोबा आता समजले
हा मोबाईलचा जग म्हणजे वेगळाच तमाशा आहे.
पण त्यांना मजा येत होती.
“मी तर म्हातारा, पण या फोनने मला पुन्हा तरुण केलं!” त्यांनी अभिमानाने सांगितलं.
त्या दिवशी साने आजोबांनी आरशात बघून स्वतःलाच म्हटलं
“लोक मला हसतायत म्हणजे मी काहीतरी चांगलं करत आहे.”