कोणीतरी ऐका ना…

मी अजून फक्त तीन-चार महिन्यांचा आहे.
माझे हात छोटे, पाय छोटे, जग खूप मोठं…
आणि तुम्ही?
तुम्ही तर माझ्यासाठी संपूर्ण विश्व आहात.

मी अजून बोलू शकत नाही, वाक्य रचू शकत नाही,
पण माझ्या मनात कितीतरी भावना आहेत
कोमल, मऊ, नव्या.
कधी मी रडतो, कधी हसतो, कधी हात उगारतो…
ते सगळं काही सांगण्यासाठीच.
मी शब्द नाही बोलत,
पण बोलण्याची इच्छा – ती तर खूप मोठी आहे माझ्या आत.

तुम्ही माझ्याकडे पाहिलंत की माझ्या मनात छोटे दिवे पेटतात.
तुमचा आवाज ऐकला की वाटतं
“अरे! हे मी ओळखतो!”
तुमचा स्पर्श मला सांगतो,
“तुझ्यासाठी कोणी तरी आहे… तुझ्याकडे बघणारं, तुला समजून घेणारं.”

मी या जगात नवीन आहे.
सगळं काही पहिल्यांदाच आहे
पहिलं प्रकाश, पहिलं हसू, पहिलं स्वप्न, पहिलं दुखणं,
आणि पहिलं प्रेम – तुमच्याकडचं.

कधी कधी माझ्या मनात कितीतरी विचार येतात.
मी तुम्हाला कसं सांगू?
मी बोललो तर तुम्हाला ऐकू येईल?
नाही ना… म्हणून मी हात हलवतो,
डोळे मोठे करतो, आवाज काढतो, खेळण्याकडे बोट दाखवतो.
हे सगळं माझी भाषा आहे.
थोडी अस्खलित नाही, पण मनापासूनची आहे.

या पुस्तकात मी – एक छोटासा जीव
माझ्या नजरेतून तुम्हाला दाखवणार आहे माझं जग.
जग ज्यात तुम्ही आहात,
तुमचा हात आहे, तुमचा स्पर्श आहे, तुमची साथ आहे.

मी सांगणार आहे
जे मी दररोज अनुभवतो, पण बोलू शकत नाही.
जे तुमच्यासाठी कदाचित साधं असेल,
पण माझ्यासाठी जगातली सगळ्यात मोठी घट्ट मिठी असेल.

ही गोष्ट प्रेमाची आहे
न बोलता सांगितलेल्या,
हास्यात दडलेल्या,
आणि रडण्यातूनही समजून घेतलेल्या.

ही गोष्ट माझी आहे…
पण ती तुमच्याशिवाय पूर्णच नाही.

म्हणूनच हळूच म्हणतो
“कोणीतरी ऐका ना…
मी इथेच आहे… तुमच्याजवळ… माझं संपूर्ण जग घेऊन.”