मुंबईच्या त्या चाळीतल्या गॅलरीत एक वेगळंच दृश्य दिसत होतं.
साने आजोबा, अंगात पांढरा बनियन, डोक्यावर हेडफोन, समोर मोबाईल ठेऊन बसलेले.
त्यांच्या आजूबाजूला फुलांच्या कुंड्या, मागे फॅनचा आवाज आणि समोर मोठा बोर्ड लावलेला
“साने आजोबा ऑनलाईन क्लासेस!”
“आजोबा, तुम्ही खरंच क्लास सुरू केला का?” वेदांतने विचारलं.
“हो रे! तू सांगितलं होतंस ना, लोकांना शिकवायचं.
मी आज शिकवणार आहे – चहा बनवण्याची कला!”
“पण आजोबा, कोणाला चहा बनवायचा शिकायचंय?”
“अरे, मुंबईत सगळे कॉफी पितात.
आता मी त्यांना चहाकडे परत नेणार!”
व्हिडिओ सुरू झाला.
“नमस्कार मंडळी! मी साने आजोबा बोलतोय.
आज मी सांगणार आहे परफेक्ट कटिंग चहा कसा बनवायचा!
पहिली गोष्ट – धीर. कारण धीर नाही, तर चहा पण फसतो!”
लोगांच्या कमेंट्स सुरू झाल्या
“आजोबा, तुम्ही बेस्ट आहात!”
“माझी आई पण बघते तुमचे व्हिडिओ!”
“आई?” आजोबा वाचत म्हणाले,
“काय नाव रे आईचं? मी पण नमस्कार करतो!”
क्लास संपल्यावर आजोबा अभिमानाने म्हणाले,
“वेदांत, आज तर माझ्या ५०,००० views झालेत!”
“वा आजोबा! म्हणजे तुम्ही आता शिक्षक झालात!”
“हो, पण माझं attendance मात्र अजून कुणी घेत नाही!”
दुसऱ्या दिवशी त्यांनी नवा क्लास घेतला
“कसं कपडे वाळवायचं पण स्टाईलमध्ये!”
त्यांनी साडीच्या ऐवजी टॉवेल वाळवला आणि म्हणाले,
“तुमचा टॉवेल जर खाली पडला, तर समजा गुरुत्वाकर्षण जिंकलं!”
तो व्हिडिओ मिलियन views पार गेला!
आता चाळीतले लोकही त्यांचे विद्यार्थी झाले होते.
स्मिता बाई म्हणाल्या,
“आजोबा, मी तुमच्या ‘कपडे वाळवायचा’ क्लास पाहिला, पण वारा लागला म्हणून टॉवेल पळाला!”
“काही हरकत नाही बाई, टॉवेल गेला तरी शहाणपण ठेवा!”
वेदांत म्हणाला,
“आजोबा, लोकं म्हणतात तुम्ही ‘इंटरनेट गुरु’ झाला आहात!”
“गुरु? म्हणजे आता मला फीस घ्यायला हवी का?”
एकदा एका न्यूज रिपोर्टरने आजोबांना मुलाखतीसाठी फोन केला.
“साने आजोबा, तुम्ही आजच्या तरुणांना काय सल्ला द्याल?”
आजोबा म्हणाले,
“मोबाईल बघा, पण बायकोकडेही बघा!
स्क्रीनच्या पलीकडचं आयुष्य सुंदर असतं.”
संपूर्ण देशभर ती मुलाखत व्हायरल झाली.
लोक म्हणाले,
“या आजोबांचं प्रत्येक वाक्य सोनं आहे!”
पण प्रसिद्धी वाढली तशी थोडी अडचणही वाढली.
एका दिवशी आजोबांच्या नातवाने सांगितलं,
“आजोबा, काही लोक तुमच्या नावाने बनावट पेज तयार करतायत.”
“काय! माझी नक्कल करतात? मी काही परीक्षा नाही दिली!”
वेदांत म्हणाला, “त्यांना रिपोर्ट करायचं.”
“अरे पण रिपोर्ट म्हणजे शाळेचं रिपोर्ट कार्ड का?”
“नाही आजोबा, पोलिसांकडे नाही – ऑनलाईन रिपोर्ट!”
“वा रे! आता पोलिससुद्धा मोबाईलमध्ये राहतात का?”
त्या रात्री आजोबांना थोडं वेगळं वाटलं.
लोक त्यांना हसवतात, पण आता काही लोक फसवतही होते.
ते शांतपणे म्हणाले,
“लोक मला अनुकरण करतात, याचा अर्थ मी काहीतरी बरोबर करतोय.
पण मला आठवायचं आहे – मी माणूस आहे, देव नाही.”
पुढच्या दिवशी त्यांनी पुन्हा एक व्हिडिओ टाकला
“मित्रांनो, लोक नक्कल करतात, पण मनाची नक्कल कुणीच करू शकत नाही.
तुमचं खरं राहा, बाकी सगळं लाईक होईलच.”
तो व्हिडिओ लोकांच्या हृदयात घर करून गेला.
साने आजोबा आता केवळ कॉमेडी स्टार नव्हते,
तर जगाला हसवणारे तत्वज्ञानी आजोबा बनले होते.
त्या रात्री वेदांत म्हणाला,
“आजोबा, तुम्ही फक्त इंटरनेटचे नाही – आमच्या घराचेही गुरु आहात.”
आणि आजोबा हसून म्हणाले,
“गुरु नाही रे, फक्त ‘वाई-फाय’ माणूस आहे – सगळ्यांशी जोडलेला!”