Thembe Thembe Talhe Sache

“थेंब गळत राहिला तर दगडही झिजतो.” “आणि सातत्य ठेवणारा माणूस कधी हरत नाही.” आजचं हे शेवटचं प्रकरण आहे, पण खरं सांगायचं तर,ही शेवट नाही, ही एक नवी सुरुवात आहे. आपण आजवर या प्रवासात पाहिलंलहान सुरुवात, सवयी, वेळ, अपयश, कृतज्ञता, शब्द, आत्मविश्वास, नवा दिवस आणि देणं.आणि आता संयम आणि सातत्य.हे दोन्हीचं मिळून असलेलं सामर्थ्य म्हणजे “यशाचा […]

“ज्याने दिलं, त्याच्याकडे आयुष्य दुप्पट परत देतं.” आपण सगळेच “मोठं व्हायचं” असं म्हणतो.पण मोठं होणं म्हणजे फक्त पैसा, पद, प्रतिष्ठा नव्हेमोठं होणं म्हणजे मनाने मोठं होणं.आणि मन मोठं होतं तेव्हा, जेव्हा आपण इतरांना मदत करायला सुरुवात करतो. “ज्याचं मन देण्यात आनंद मानतं, त्याचं आयुष्य नेहमी भरलेलं असतं.” कथा: गणेश आणि शेजारचं मूल गणेश रोज ऑफिसला

“प्रत्येक सकाळ ही कालचं विसरून पुन्हा सुरू होण्याची संधी असते.” आपण सगळेच कधी ना कधी भूतकाळात अडकलो आहोत.एखादी चूक, अपयश, वाईट प्रसंग आणि मग आपण त्यातच अडकून पडतो.पण आयुष्य असं नाही चालत.कारण सूर्य रोज उगवतो आणि तो कालचा सूर्य नसतो. “प्रत्येक दिवस हा एक नवीन पान असतो, ते जुनी गोष्ट पुढं न्यायला नाही, नवी गोष्ट

“ज्याने स्वतःवर विश्वास ठेवला, त्याला कोणीही थांबवू शकत नाही.” आपल्या आयुष्यातला सर्वात मोठा मित्र आणि सर्वात मोठा शत्रू एकच असतो – आपण स्वतः.आपण जसं स्वतःशी बोलतो, तसंच आपण बनतो.जर आपण स्वतःला म्हणालो – “मी करू शकत नाही,”तर काहीच शक्य होत नाही.पण जर आपण मनापासून म्हटलं – “मी नक्की करू शकतो,”तर अशक्यही शक्य होतं. “यशाचं पहिलं

“शब्द माणसाचं मन जिंकू शकतात, आणि तोडूही शकतात – निवड तुमची आहे.” आपण रोज किती बोलतो – कधी मित्रांशी, कधी कुटुंबाशी, कधी स्वतःशी.पण एक गोष्ट फार कमी लोक समजतात“शब्द हे फक्त आवाज नसतात, ते ऊर्जा असतात.” प्रत्येक शब्दात ताकद असते – घडवायची किंवा मोडायची.म्हणूनच “बोलण्याआधी विचार” ही सवय आयुष्य बदलू शकते. कथा: अक्षय आणि एक

“कृतज्ञ मनाचं आयुष्य कधीच रिकामं नसतं.” आपण रोज कितीतरी गोष्टी मिळवतो – हवा, पाणी, अन्न, माणसं, संधी, अनुभव…पण आपण त्याबद्दल “धन्यवाद” म्हणतो का?बहुतेक वेळा नाही.आपण गमावलेल्या गोष्टींवर जास्त लक्ष देतो, आणि मिळालेल्या गोष्टींकडे दुर्लक्ष करतो. “जीवनात आभार मानायला सुरुवात केली की, आनंद आपोआप वाढतो.” कथा: मीरा आणि तिचं डायरीचं पान मीरा नावाची एक तरुणीने रोज

“अपयश म्हणजे हार नाही, ती पुढच्या जिंकाची तयारी असते.” अपयश – हा शब्द ऐकला की माणूस घाबरतो.पण खरं बघा, अपयश म्हणजे शेवट नाही, तर नव्या सुरुवातीचा इशारा असतो. आपण एखादं काम करतो आणि जमलं नाही की आपण स्वतःलाच दोष देतो.पण तेच अपयश आपल्या हातातल्या सर्वात मोठ्या शिक्षकासारखं असतं. “अपयश आपल्याला थांबवत नाही, ते आपल्याला शिकवतं.”

“वेळ कमी असणं ही अडचण नाही, मन लहान असणं ती खरी अडचण आहे.” आपण सगळेच म्हणतो “वेळच नाही.”पण खरं बघायचं झालं तर वेळ कधीच कमी नसतो.कमी असतं ते मनाचं मोठेपण, कामाकडे पाहण्याचा दृष्टिकोन, आणि प्राधान्य ठरवण्याची तयारी. “ज्याचं मन मोठं असतं, त्याच्यासाठी वेळही वाकतो.” कथा: सचिनचा अर्धा तास सचिन एका छोट्या गावात शिकत होता.त्याचं स्वप्न

“लहान सवयी मोठ्या वाटा तयार करतात.” सवय म्हणजे काय?सवय म्हणजे आपण रोज नकळत करत असलेली कृती.पण त्याच सवयींनीच आपलं आयुष्य घडवायचं की बिघडवायचं हे ठरतं. एखाद्या दिवसात आपला स्वभाव बदलत नाही, पण रोजच्या छोट्या कृती – त्या मात्र हळूहळू आपल्याला नवा माणूस बनवतात. “आपण जे वारंवार करतो, तेच आपण होतो.” कथा: आर्या आणि तिची सकाळ

“पहिलं पाऊल टाकणारा माणूसच शेवटचा शिखर गाठतो.” “एका छोट्या गोष्टीची सुरुवात करायला काय लागतं?”हा प्रश्न आपण स्वतःलाच विचारत बसतो.आपल्याला वाटतं – सगळं तयार झालं की सुरू करू, पण खरी गोष्ट अशी आहे की सुरू केल्यावरच सगळं तयार होतं. रोज सकाळी नवा दिवस सुरू होतो.कधी कधी वाटतं – आजपासून जिमला जायचं, अभ्यास करायचा, नवीन काही शिकायचं,