वेळेशी शर्यत

वेळेला शत्रू मानणं सोपं आहे.वेळेशी स्पर्धा करणंही सोपं आहे.पण वेळेचा मित्र बनणं,हो, ही सगळ्यात सुंदर आणि कदाचित सर्वात परिणामकारक गोष्ट आहे. आपण मागील सर्व अध्यायात वेळ काय आहे, तो कुठे जातो, तो आपल्या भावना आणि सवयींवर कसा प्रभाव टाकतो, नात्यांमध्ये आणि स्वतःकडे पाहण्यात त्याची भूमिका काय आहे – हे सगळं पाहिलं.आता प्रश्न आहेया माहितीचं करायचं […]

आपण दिवसातून किती वेळ इतरांसाठी देतो?कुटुंबासाठी, कामासाठी, मित्रांसाठी, जबाबदाऱ्यांसाठी…आणि या सगळ्यात एक व्यक्ती आपण विसरतो – स्वतःला. स्वतःसाठी वेळ देणं ही प्रत्येकाची गरज आहे,पण आजच्या धावपळीच्या जगात ही गरज ‘ऐच्छिक’ बनली आहे.आपण म्हणतो,“हो, वेळ येईल तेव्हा थोडं करेन.”पण “वेळ येईल” हा दिवस सहसा येत नाही.जोपर्यंत आपण ठरवून वेळ काढत नाही. स्वतःसाठी वेळ काढणं म्हणजे स्वार्थ

आपल्या आयुष्यात वेळ कुठे जावा हे आपण ठरवतो, पण काही क्षण असे असतात जे आपण जाणीवपूर्वक द्यायला हवेत – विशेषतः नात्यांना.नाती ही वेळेवर चालणारी घड्याळं नाहीत, पण वेळ दिला नाही तर ती थांबतात.त्यातले काटे फिरत राहतात, पण संबंध मात्र मंदावत जातात. नात्यांमध्ये वेळ देणं म्हणजे एखाद्या मोठ्या तत्त्वज्ञानाचं काम नाही.ते साधं, सोपं आणि मानवी आहे·

वेळ आणि ताण यांचं नातं अगदी विचित्र आहे.कधी असं वाटतं वेळ कमी आहे म्हणून ताण वाढतो,तर कधी ताण वाढला म्हणून वेळ कमी भासतो.ही दोघं जणू एखाद्या जुन्या मराठी मालिकेतले नवरा-बायकोच.कोण कोणाला नियंत्रित करतं हे शेवटपर्यंत कळत नाही. ताण हा आजच्या जगातला सर्वात विश्वासू साथीदार झाला आहे.तो वेळेप्रमाणे नेहमी सोबत असतो,आणि वेळेप्रमाणेच कधी वेग वाढवतो, कधी

आपण वेळेबद्दल कितीही चांगलं बोललो, नियोजन केलं, सवयींची यादी केली… तरी आपल्या आयुष्यात एक असा अदृश्य शत्रू आहे जो हे सगळं उधळून लावतो – टाळाटाळ.ही सवय एवढी हुशार आहे की ती आपल्याला वाईट वाटू देत नाही, उलट समाधानाची भावना देऊन चुकीची गोष्ट करवून घेते. म्हणूनच टाळाटाळ म्हणजे वेळेची शत्रू, पण मनाची मैत्रीण. टाळाटाळ करणं इतकं

आपण प्रत्येकजण आयुष्यात मोठे बदल करण्याची स्वप्नं पाहतो. पण ते बदल कसे घडतात?कोणत्या तरी चमत्काराने? अचानक एखाद्या सकाळी डोळे उघडले आणि आपण बदललो?असं कधीच होत नाही. आयुष्यातले खरे बदल घडवतात ते छोटे, साधे, दैनंदिन सवयी – आपले न बोलणारे, न दिसणारे, पण अत्यंत शक्तिशाली सुपरहिरो. सवय म्हणजे काय?सवय म्हणजे वारंवार केलेली एक छोटी कृती, जी

नियोजन ही अशी गोष्ट आहे की ती प्रत्येकाला करायची असते… पण फार थोड्यांना व्यवस्थित जमतं. खरं सांगायचं तर कोणालाच पहिल्यांदा परफेक्ट जमत नाही. म्हणूनच लोकं प्लॅनिंगवर विनोद करतात – “उद्या पासून सुरू करेन.”हे “उद्या” कधी येतं? ते इतिहासातही सापडलं नाही. आपण वाईट नियोजन करत नाही, पण नियोजनाच्या नावाखाली जे काही करतो ते जवळपास इच्छा व्यक्त

आपण प्रत्येकाला माहीत असलेली एक सार्वत्रिक गोष्ट म्हणजे, दिवसात २४ तास असतात. पण ही माहिती कुठे तरी खूप जुनी, पुसट आणि उगाचच सांगितल्यासारखी वाटते. कारण प्रत्यक्षात दिवस कधी २४ तासांचा वाटतच नाही. कधी तो १० तासांचा वाटतो, कधी ५ तासांचा, आणि कधी तर – “अरे, हे आत्ताच सुरू झालय का?” असा भास होतो. सकाळी उठल्यापासून

आपल्या आयुष्यातील सर्वात मोठा प्रश्न म्हणजे, आपण वेळेच्या मागे धावतो की वेळ आपल्यामागे धावत असतो?हाच प्रश्न अनेकदा सकाळच्या गडबडीत आपल्याला टोचतो. घरातून बाहेर पडताना अचानक जाणवतं की पाच मिनिटांचा उशीर आता वीस मिनिटांचा झाला आहे. एवढ्या छोट्याशा वेळेने संपूर्ण दिवसाचा मूड बदलतो. आणि तेव्हा आपली पहिली प्रतिक्रिया काय असते? “वेळ कमी आहे!” पण खरं सांगायचं

वेळ हा जगातील सर्वात जुना, पण तरीही सर्वात आधुनिक असा संकल्पना आहे. प्राचीन काळात लोक त्याच्या मागे नव्हते, तो त्यांच्या जीवनशैलीचा भाग होता. सूर्य उगवला म्हणजे दिवस, सूर्य मावळला म्हणजे रात्र. एवढीच गणितं. पण आधुनिक माणसाने वेळेचे गणित इतके अवघड केले की आता वेळ म्हणजे घड्याळ, कॅलेंडर, नोटिफिकेशन, मिटींग शेड्युल, रिमाइंडर आणि अलार्म यांच्या चक्रव्यूहात