कोणीतरी ऐका ना

मी अजून खूप लहान आहेइतका लहान की माझ्या जगात दिवस, महिने,घड्याळ, वेळ या गोष्टींचा अर्थही मला अजून कळलेला नाही.पण माझ्या छोट्या मनात काही भावना मात्रखूप मोठ्या होऊन राहतात. आणि त्या भावना मला तुम्हाला सांगायच्या आहेत…मनापासून, अगदी हळूच. तुम्ही माझ्यासाठी काय आहात,हे मी शब्दांनी सांगू शकत नाही,पण माझं हृदय दररोज तुमच्यापर्यंत एकच संदेश पोहोचवत असतं“तुमच्याशिवाय माझं […]

मी अजून लहान आहे,माझ्या हातातल्या खेळण्यांचे अर्थसुद्धा मी पूर्णपणे समजून घेतलेले नाहीत.पण एक गोष्ट मला खूप खूप स्पष्ट कळतेखेळ म्हणजे फक्त खेळणी नाहीत,खेळ म्हणजे तुम्ही. तुम्ही माझ्यासोबत खेळायला बसलात कीमाझ्या छोट्याशा मनात जणू एखादा छोटासा उत्सव सुरू होतो.माझे हातपाय हलायला लागतात,डोळ्यांत चमक येते,आणि मी स्वतःला थांबवूच शकत नाही. कधी तुम्ही मला “बू!” म्हणत घाबरवता,तेव्हा मी

लोकांना वाटतं,बाळ रडतं म्हणजे त्रास देतं, चिडतं किंवा हट्ट करतं.पण खरं सांगू?मी अजून इतका मोठा झालोच नाही की हट्ट करेन किंवा तक्रार करेन.मी रडतो कारण…तीच माझी भाषा आहे. हो, माझं रडणं म्हणजे माझं बोलणं. कधी कधी मी भुकेनं रडतोपोटात एक रिकामं पोकळपणं तयार होतं,ज्याचा आवाज तुम्हाला ऐकू येत नाहीम्हणून मी माझा आवाज वापरतो. कधी मी

मी अजून शब्द बोलू शकत नाही.“मला हवंय”, “मला आवडतं”, “मला भीती वाटते”अशा सगळ्या भावना मी तोंडाने सांगू शकत नाही.पण म्हणून मी शांत बसतो असं नाही.माझं छोटंसं शरीरच माझी भाषा आहे. हो, माझे हातपायच माझे संवाद आहेत. मी हात हलवतो, पाय उचलतो, बोटं मुरगाळतो,कधी अचानक उड्या मारतो,कधी गुडघे आत खेचतो…तुम्हाला ते फक्त लहान बाळाचे हालचाली वाटतात,पण

तुम्हाला माहीत आहे का…जेव्हा मी छोटंसं हसू हसतो, ते फक्त माझ्या चेहऱ्यावर दिसत नाहीते माझ्या मनातून तुमच्यापर्यंत येणारं एक गुपित पत्र असतं.हो, पत्रच!कारण मी जे सांगू शकत नाही, ते सगळं माझं हास्य सांगत असतं. मी अजून शब्द बोलत नाही,पण माझं हसू हीच माझी पहिली भाषा आहे.ही भाषा सोपी आहेत्यात व्याकरण नाही, शब्द नाहीत,पण प्रेम मात्र

मी जेव्हा या जगात पहिल्यांदा आलो, तेव्हा माझे डोळे अजून पूर्ण उघडत नव्हते.सगळं काही धूसर, मोठं आणि नवीन होतंपण त्या धूसर जगात एक गोष्ट मात्र अगदी स्पष्ट दिसत होती… तुम्ही. मी तुम्हाला पहिल्यांदा पाहिलं तेव्हा माझ्या छोट्या मनाला कळालंच नाहीही व्यक्ती कोण?हे उबदार हात कोणाचे?हा सौम्य आवाज, ही धीर देणारी छाती,आणि हे माझ्याकडे प्रेमाने बघणारे

मी अजून फक्त तीन-चार महिन्यांचा आहे.माझे हात छोटे, पाय छोटे, जग खूप मोठं…आणि तुम्ही?तुम्ही तर माझ्यासाठी संपूर्ण विश्व आहात. मी अजून बोलू शकत नाही, वाक्य रचू शकत नाही,पण माझ्या मनात कितीतरी भावना आहेतकोमल, मऊ, नव्या.कधी मी रडतो, कधी हसतो, कधी हात उगारतो…ते सगळं काही सांगण्यासाठीच.मी शब्द नाही बोलत,पण बोलण्याची इच्छा – ती तर खूप मोठी